دیروز وقتی پرتاب لنگ کفش به طرف بوش رو از تلویزیون نگاه میکردم خیلی لذت بردم و البته ناخدا گاه به یاد احمدی نژاد افتادم.به نظر من بین احمدی نژاد و بوش بیشتر از تفاوت ها،شباهت ها قابل درکه.پرزیدنت های دو کشور بزرگِ جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده امریکا زمانی به کرسی ریاست جمهوری تکیه زدند که کشورهاشون تقریبا در بهترین شرایط اقتصادی،سیاسی و امنیتی یک دهه قرار داشتند.اما با به قدرت رسیدن این دو نفر اوضاع عوض شد.بوش کشورشو وارد جنگ با افغانستان و عراق کرد و احمدی نژاد با جمله معروف حذف اسرائیل در نشست عربستان عملا ایرانو مقابل کشورهای اروپایی و امریکا قرار داد و روند تحریم ها علیه ایران از همون موقع شروع شد.هر دو رئیس جمهور علی رغم ثبات اقتصادی سال های اول ریاست جمهوریشون،در سال های اخر با سیاست های مبتکرانه و خودخواهانه اوضاع معیشتی و اقتصادی مملکتو بهم ریختند.البته این دسته گل واسه جرج بوش هشت سال طول کشید اما محمود احمدی نژاد به دلیل هوش و ذکاوت بیش از حد،3 ساله اقتصاد مملکتو نابود کرد.یک نکته مشترک دیگه که بین این دو رئیس جمهور نخبه وجود داره،اینه که هر دو شون فکر میکنند نماینده های خدا هستند و البته خیلی مذهبی.بوش بارها مدعی شده،تو خواب مسیحو دیده و اون بوده که از بوش خواسته به عراق حمله کنه و مردم عراقو از دست صدام نجاب بده،احمدی نژاد هم که معرف حضور همه هست.شعبه دوم نمایندگی انحصاری امام زمان روی کره زمین، البته بعد از ولی امر مسلمین جهان ایت الله خامنه ایِ بزرگ.همه ما میدونیم که اصولا امام زمان نیویورکو خیلی دوست داره و تو تمام سفرها همراه احمدی نژاد بوده.به هر حال با تمام فراز و نشیب ها دوره ریاست جمهوری بوش چند روز دیگه تموم میشه و احمدی نژاد هم تا چند ماه دیگه به اخر خط دوره ریاست جمهوری میرسه.بوش در اخرین سفر خودش به عراق به دلیل سیاست های غلط و دردسرهایی که برای مردم عراق بوجود اورده بود با یک جفت کفش بدرقه شد،البته از حق نگذریم واکنش فوق العاده سریعی از خودشون نشون داد وبه همه ثابت کرد خیلی سالم و چابکه!با روند فعلی،ادامه تحریم ها،اوضاع بد اقتصادی و دیپلماسی کشور و فشار مشکلات به ملت،احتمالا درچند ماه اینده تو یکی از سفرهای استانی احمدی نژاد هم با یک لنگه کفش بدرقه بشه تا هر دو رئیس جمهورِ شیرین کار با خاطره ای خوش اتاق ریاست جمهوری رو ترک کنند!باید نشست و منتظر موند.
